przeniesione na www.just-a-beautiful-liar.blog.onet.pl
Zapraszam : )
piątek, 5 sierpnia 2011
poniedziałek, 18 lipca 2011
I'm a jerk.
I teraz tylko problem jak to zrobić. Mięło już kilka dni, a ja nie mam pomysłu. Ciągle jestem szczery, powiedziałem Georgowi, że podobają mi się jego włosy, są świetne. Oczywiście myślał, że kłamię, ale w końcu mi uwierzył i był chyba lekko zakłopotany. Potem do mnie doszło, że wziął mnie za geja. No tak, zrobiło się dziwnie. Praca nad płytą idzie bardzo dobrze, mamy już piosenki, teraz tylko trzeba wybrać te które pójdą na nową płytę. Wszystko wróciło do jakiejś tam nienormalnej normy. Mimo tego czuje, że utknąłem pośrodku czegoś i nie mogę się wydostać. Potrzebuje jakiegoś natchnienia, a wiadomo, że piosenki są najlepsze.
To jest chyba to. Znajdę jakąś odpowiednią piosenkę do mojego stanu i ją zaśpiewam i będzie lepiej. Oj dobra, nie chce mi się przeleżę to. Znowu położyłem się do łóżka, ostatnio nic innego nie robię. Bill się chyba nawet zaczął o mnie martwić, ale mi nic nie jest. Oprócz tego, że nie wiem co dalej zrobić ze swoim życiem. Nie mam ochoty nawet na seks, co jest dziwne, a nie chwila.. Dobra, mam, ale mi się nie chce. Wiecie jakie to jest uczucie? Chcecie zrobić coś wielkiego, ale wiecie, że się wam nie uda i się poddajecie. Mam 22 lata i już jestem wrakiem. Najgorsze jest to, że mi to zbytnio nie przeszkadza. Jednak dla swojego dobra chyba powinienem to zmienić. Wstałem, ubrałem się, wziąłem gitarę, wybiegłem z domu, wsiadłem do samochodu, odpaliłem go i zmierzałem w miejsce gdzie jest dużo ludzi. Wiadomo, pojechałem do jakiejś galerii. W między czasie założyłem kaptur na głowę i wielkie okulary żeby nikt mnie nie rozpoznał, a o to mi najbardziej chodziło. Kiedy dojechałem, była 15.34, tak jak przypuszczałem było dużo ludzi. Znalazłem fontannę w samym środku wielkiej galerii, usiadłem i zacząłem grać i nawet śpiewać. Utwór jaki sobie wybrałem to "Dream on" Aerosmith. No nie powiem, nie powiem. Szło mi świetnie, trochę momenty mi nie wychodziły, ale miałem przecież tylko gitarę akustyczną i to jedną, ale mój głos to nadrabiał. Ludzi zaczęli się schodzić i rzucać mi pieniądze o to mi chodziło. Chciałem się poczuć tak jak kiedyś. Jak jeszcze nikt mnie nie znał. Może to mi przeszkadzało, ale przecież mieszkamy z Billem w Los Angeles tu nas owszem znają, ale nie szaleją. Więc to nie o to chodzi. Kiedy skończyłem utwór usłyszałem brawa i prośby o następny utwór. No dobrze, nie dam się prosić. My Chemical Romance "Sing", lubiłem bardzo ten utwór, szczególnie, że ja umiem dobrze śpiewać i nawet mogę stwierdzić, że moje wykonanie było lepsze od oryginału. Skończywszy ten utwór znowu słyszałem brawa i jeszcze tym razem piski. No tak, nic nie trwa wiecznie. Zauważyłem jak grupka, albo i cała wycieczka biegnie w moją stronę. Chwyciłem za gitarę i zacząłem uciekać do samochodu. Miałem szczęście, że żadna z dziewczyn nie była mistrzynią w biegach sprinterskich, bo byłbym już martwy. Zauważyłem, że przy wejściu czeka na mnie następna grupka dziewczyn, teraz nie było ucieczki. zachciało Ci się kurwa Kaulitz śpiewać, nie?! Poczułem szarpnięcie i wylądowałem w ciemnym pomieszczeniu. Po chwili została zapalona lampka i zobaczyłem twarz dziewczyny, całkiem ładnej. Kurde. Przepraszam za długo nie miałem kontaktu z dziewczyną. Nawet z nią słowa nie zamieniłem i wpiłem ... nie brzmi to dziwnie, tak jakbym miał ją ugryźć. Pocałowałem ją i się zaczęło. Nasze ubrania szybko wylądowały na ziemi, a ja wreszcie dałem upust swoim wszystkim emocjom. Po wszystkich powiedziałem tylko dzięki, ubrałem się szybko i stamtąd wyszedłem. Wiecie, że miałem taki okres czasu, że robiłem tak z napotkanymi dziewczynami kilka razy dziennie? Teraz jednak o czymś zapomniałem KURWA. To już po mnie. Chciałem pozbyć się jednego problemu teraz będę miał drugi. Z resztą co mnie to obchodzi, tak jak wcześniej wspominałem chodzi po tym świecie kilka moich dzieci. Następne nie będzie problemem. Tylko, że miałem się zmieniać. Oj, dobra. Na razie jestem tylko szczery i prawie nie palę. To i tak bardzo dużo.
- Cześć Bill.- powiedziałem kiedy już przekraczałem próg domu.
- Tom, czy Ty zawsze musisz się wpakowywać w kobiet, przepraszam kłopoty. Teraz to jest dopiero źle. Myślałeś o tym, że ktoś morze was przyłapać, albo jest kamera? Ten filmik bije wszelkie rekordy oglądalności. Masz szczęście, że nie widać, że to Ty i jakoś z tego wyjdziemy - tak powiedział Jost, ale wolałem ja mu ten pomysł wybić z głowy, bo by się skończyło tak jak wtedy. Podczas najbliższego wywiadu masz się jakoś wytłumaczyć. - słuchałem Go tylko do tego momentu. Skierowałem się do swojego pokoju i jak to miałem w zwyczaju położyłem się na łóżko, choć słowo jebnąłem się by było bardziej odpowiednie.
Sam nie wiedziałem co mam myśleć o tej całej sytuacji. Nie miałem wyrzutów sumienia, ale... Nie chciałem żeby ktoś się o tym dowiedział. Może lepszy był stary Tom? On nie zapominał o najważniejszych rzeczach i nie było aż takich skandali.
- Nie skończyłem Tom. Ta dziewczyna została przez nas znaleziona i jutro się z nią spotkamy, uzgodnimy co i jak, żeby nie udzielała się w prasie. Czy Ty mnie w ogóle słuchasz?- nie, nie słuchałem go.
- Nie i dobranoc.
- Dobranoc.
No to nieźle się wjebałeś Kaulitz.
To jest chyba to. Znajdę jakąś odpowiednią piosenkę do mojego stanu i ją zaśpiewam i będzie lepiej. Oj dobra, nie chce mi się przeleżę to. Znowu położyłem się do łóżka, ostatnio nic innego nie robię. Bill się chyba nawet zaczął o mnie martwić, ale mi nic nie jest. Oprócz tego, że nie wiem co dalej zrobić ze swoim życiem. Nie mam ochoty nawet na seks, co jest dziwne, a nie chwila.. Dobra, mam, ale mi się nie chce. Wiecie jakie to jest uczucie? Chcecie zrobić coś wielkiego, ale wiecie, że się wam nie uda i się poddajecie. Mam 22 lata i już jestem wrakiem. Najgorsze jest to, że mi to zbytnio nie przeszkadza. Jednak dla swojego dobra chyba powinienem to zmienić. Wstałem, ubrałem się, wziąłem gitarę, wybiegłem z domu, wsiadłem do samochodu, odpaliłem go i zmierzałem w miejsce gdzie jest dużo ludzi. Wiadomo, pojechałem do jakiejś galerii. W między czasie założyłem kaptur na głowę i wielkie okulary żeby nikt mnie nie rozpoznał, a o to mi najbardziej chodziło. Kiedy dojechałem, była 15.34, tak jak przypuszczałem było dużo ludzi. Znalazłem fontannę w samym środku wielkiej galerii, usiadłem i zacząłem grać i nawet śpiewać. Utwór jaki sobie wybrałem to "Dream on" Aerosmith. No nie powiem, nie powiem. Szło mi świetnie, trochę momenty mi nie wychodziły, ale miałem przecież tylko gitarę akustyczną i to jedną, ale mój głos to nadrabiał. Ludzi zaczęli się schodzić i rzucać mi pieniądze o to mi chodziło. Chciałem się poczuć tak jak kiedyś. Jak jeszcze nikt mnie nie znał. Może to mi przeszkadzało, ale przecież mieszkamy z Billem w Los Angeles tu nas owszem znają, ale nie szaleją. Więc to nie o to chodzi. Kiedy skończyłem utwór usłyszałem brawa i prośby o następny utwór. No dobrze, nie dam się prosić. My Chemical Romance "Sing", lubiłem bardzo ten utwór, szczególnie, że ja umiem dobrze śpiewać i nawet mogę stwierdzić, że moje wykonanie było lepsze od oryginału. Skończywszy ten utwór znowu słyszałem brawa i jeszcze tym razem piski. No tak, nic nie trwa wiecznie. Zauważyłem jak grupka, albo i cała wycieczka biegnie w moją stronę. Chwyciłem za gitarę i zacząłem uciekać do samochodu. Miałem szczęście, że żadna z dziewczyn nie była mistrzynią w biegach sprinterskich, bo byłbym już martwy. Zauważyłem, że przy wejściu czeka na mnie następna grupka dziewczyn, teraz nie było ucieczki. zachciało Ci się kurwa Kaulitz śpiewać, nie?! Poczułem szarpnięcie i wylądowałem w ciemnym pomieszczeniu. Po chwili została zapalona lampka i zobaczyłem twarz dziewczyny, całkiem ładnej. Kurde. Przepraszam za długo nie miałem kontaktu z dziewczyną. Nawet z nią słowa nie zamieniłem i wpiłem ... nie brzmi to dziwnie, tak jakbym miał ją ugryźć. Pocałowałem ją i się zaczęło. Nasze ubrania szybko wylądowały na ziemi, a ja wreszcie dałem upust swoim wszystkim emocjom. Po wszystkich powiedziałem tylko dzięki, ubrałem się szybko i stamtąd wyszedłem. Wiecie, że miałem taki okres czasu, że robiłem tak z napotkanymi dziewczynami kilka razy dziennie? Teraz jednak o czymś zapomniałem KURWA. To już po mnie. Chciałem pozbyć się jednego problemu teraz będę miał drugi. Z resztą co mnie to obchodzi, tak jak wcześniej wspominałem chodzi po tym świecie kilka moich dzieci. Następne nie będzie problemem. Tylko, że miałem się zmieniać. Oj, dobra. Na razie jestem tylko szczery i prawie nie palę. To i tak bardzo dużo.
- Cześć Bill.- powiedziałem kiedy już przekraczałem próg domu.
- Tom, czy Ty zawsze musisz się wpakowywać w kobiet, przepraszam kłopoty. Teraz to jest dopiero źle. Myślałeś o tym, że ktoś morze was przyłapać, albo jest kamera? Ten filmik bije wszelkie rekordy oglądalności. Masz szczęście, że nie widać, że to Ty i jakoś z tego wyjdziemy - tak powiedział Jost, ale wolałem ja mu ten pomysł wybić z głowy, bo by się skończyło tak jak wtedy. Podczas najbliższego wywiadu masz się jakoś wytłumaczyć. - słuchałem Go tylko do tego momentu. Skierowałem się do swojego pokoju i jak to miałem w zwyczaju położyłem się na łóżko, choć słowo jebnąłem się by było bardziej odpowiednie.
Sam nie wiedziałem co mam myśleć o tej całej sytuacji. Nie miałem wyrzutów sumienia, ale... Nie chciałem żeby ktoś się o tym dowiedział. Może lepszy był stary Tom? On nie zapominał o najważniejszych rzeczach i nie było aż takich skandali.
- Nie skończyłem Tom. Ta dziewczyna została przez nas znaleziona i jutro się z nią spotkamy, uzgodnimy co i jak, żeby nie udzielała się w prasie. Czy Ty mnie w ogóle słuchasz?- nie, nie słuchałem go.
- Nie i dobranoc.
- Dobranoc.
No to nieźle się wjebałeś Kaulitz.
środa, 13 lipca 2011
5. Je t'enculerai comme le diable..
Rozdział pisany przy piosenkach 30stm, ale szczególnie ta mi pomogła : klik <3 i klik2 <3
Wydaje mi się, że za często pisze, ale mam dużo weny, której nie zmarnuje.
- Sława ma swoją cenę i czasami jesteśmy zmuszani do rzeczy na które byśmy się nigdy nie zgodzili. Jednak ja nie zamierzam nikogo okłamywać, chce być szczerym człowiekiem i nie będę żyć w kłamstwie. Nie chodzę z Santaną, nigdy nawet tak nie twierdziłem. Pocałunki i chodzenie za rękę nic nie znaczy. Przykro .. nie. Nie jest mi przykro. Takie życie tak ? Nawet nie wiemy kto może nas okłamywać. Najczęściej nawet jeśli ktoś kłamie to bierzemy go za szczerą osobę. Chciałem również powiedzieć parę słów naszym " szefom " . Pieprzcie się. Dziękuję tylko tyle chciałem powiedzieć. - Byłem z siebie bardzo zadowolony. Rozejrzałem się dookoła. Gustav, Georg patrzyli się na mnie z otwartymi buziami, inni ludzie również. Tylko Bill miał lekki uśmiech, był chyba ze mnie dumny? W końcu prezenterka się obudziła i podziękowała nam za szczery wywiad. Przepełniony dumą poszedłem do garderoby gdzie tak jak się spodziewałem czekał na mnie Jost. Szczerze? Myślałem, że mnie zabije. Krzyczał na mnie, dziwnie gestykulując. A ja ? Ja zacząłem się śmiać. On tylko popatrzał się na mnie jak na wariata. Nie moja wina, że przypominał mi Hitlera, a przez mój dobry humor wszystko było dla mnie śmieszne. Wysłuchałem go do końca i tak wiedziałem, że nie ma on mnie jak zwolnić, a na krzykach się skończy.
- Powiedziałem Ci, że tego pożałujecie, tak? Teraz będziesz wiedział, że mnie się traktuje poważnie i nie jestem żadnym towarem jak dziwka spod latarni. Znajdę sobie sam dziewczynę, ale nie będzie ona na pokaz. Nie będę okłamywał swoich fanów. Mam to gdzieś, że się wam to nie podoba.
- Ja chce wam pomóc! Beze mnie byście byli nikim! Ty skończyłbyś w więzieniu, a twój brat jako męska dziwka. - Oj nie. Mnie może obrażać, ale od Billa mi z daleka. Po prostu się na niego rzuciłem. Na szczęście dla niego do pokoju właśnie wszedł Georg i Bill, jakoś dali radę sobie mnie od niego odciągnąć.
- Pojebało Cię Kaulitz! Najpierw taką szopkę urządzasz podczas wywiadu, a teraz kurwa bijesz naszego menadżera! - Wszyscy zdziwieniu spojrzeliśmy w stronę Gustava, stojącego przy drzwiach . Pierwszy raz z jego ust usłyszałem takie słowa i to jeszcze wypowiedziane z takimi emocjami. Spojrzałem na swoje ręce, tak jak to robią zazwyczaj w filmach, całe drżały. A było już tak dobrze. Wybiegłem stamtąd. Nie widziałem innego wyjścia. Nawet nie przeprosiłem, ale nie żałowałem tego co zrobiłem. Nikt nie ma prawa obrażać mojego brata bliźniaka. Chciałem jednak jak najszybciej dojechać do domu i zamknąć się w swoim pokoju, jak małe dziecko któremu stała się krzywda i jest teraz obrażone na cały świat. Ja tak się czułem.
Próbuje być dobrym człowiekiem, nie kłamie, dzisiaj jeszcze nie spaliłem żadnego papierosa, a świat mi się tak odwdzięcza. Boże jeśli istniejesz możesz mi ssać, bo nie dopracowałeś coś tego świata. Na lepszych ludzi wychodzą kłamcy i wszyscy którzy idą na łatwiznę, oraz o nic w życiu nie walczą. A taki Tom Kaulitz to ma przesrane. Może nie trzeba się było zmieniać. Cicho! Wypaliłem już pół paczki papierosów, byłem wściekły.
Może nie przypuszczałem, że życie jest takie trudne. Jestem głupcem. Pomyślałem, że kiedy będę szczery to wszystko się poukłada. Jednak przecież brałem pod uwagę to, że ludzie mogą przestać mnie lubić. Nie wiedziałem, że to tak boli.
- Tom mogę wejść? - usłyszałem głos mojego brata.
- Pewnie. - usiadł koło mnie niepewnie na łóżku i zaczął od razu mówić
- Tom, mówienie prawdy jest dobre, ale musisz zrozumieć, że nie każdy jest gotowy na szczerość. Nie możesz od razu jechać z grubej rury. Jest Ci ciężko, widzę to. Więc może daj sobie z tym spokój. Nie chodzi mi o to, żebyś znowu zaczął kłamać, ale może ... bądź przy tym milszy.- prawił mi kazanie jak matka.
- Nie, Bill. Nie. Tak się nie da. Postawiłem sobie cel w życiu, tak? Nie mogę przestać. Muszę sobie coś udowodnić. Nie chce być jednym z tych ludzi, którzy są zwykłymi pionkami. Muszę pokazać, że jestem więcej wart niż oni.
- To nie jest takie proste jak widzisz. Jednak... Tom, ja po prostu nie chce żebyś został sam na tym świecie. Zbyt bardzo Cię kocham i nie chce patrzeć jak cierpisz, a o co tak w ogóle poszło? - co miałem mu powiedzieć, że Jost Go nazwał męską dziwką. Może lepiej mu tego nie mówić. Dla jego dobra. Może ma rację i trzeba czasami się ugryźć w język.
- Powiedział, że gdybyśmy nie byli sławni skończyłbyś jako męska dziwka. Bill ja też Cię kocham dlatego nie pozwolę żeby ktoś Cię obrażał.
- W swoim życiu nasłuchałem się już dużo krytyki. Połowa ludzi mnie kocha, a inni nienawidzą. Przyzwyczaiłem się.
- Nie prawda! Myślisz, że nie słyszę jak płaczesz po nocach kiedy gdzieś przeczytamy o Tobie coś nie miłego, wręcz brutalnego. Jestem twoim bratem bliźniakiem i czuje Twój ból. Jestem starszy o te 10 minut i to ja będę o nas walczył.
- To jest życie. Idę już spać. Dobranoc.
- Jak to spać? Jest wcześnie. - zdziwiło mnie to. Bill nigdy nie lubił wcześnie chodzić spać.
- Dzisiejszy dzień był dosyć dziwny, nie sądzisz. Muszę to wszystko przespać.
- Dobranoc. - powiedziałem, a Billa już nie było. Za to ja nie mogłem spać. Tysiące myśli przebiegało mi przez głowę. Z jednej strony chce być dobrym człowiekiem, ale... Wstałem i przypomniałem sobie tekst piosenki :
Nie dam się nikomu pokonać, zobaczycie teraz wszyscy, że są jeszcze na tym świecie silni ludzie, którzy się nie boją. Zmotywowała mnie ta piosenka do działania.
Czas wszystkim pokazać, już nie tylko sobie.
___________________________________________________
* Je t'enculerai comme le diable - Będę pieprzyć cię jak diabeł . Kawałek tekstu, którą nagle przypomniał sobie Tom to " Night of the hunter " 30stm. Ostatnio ta piosenka się ze mną nie rozstaje.
Wydaje mi się, że za często pisze, ale mam dużo weny, której nie zmarnuje.
- Sława ma swoją cenę i czasami jesteśmy zmuszani do rzeczy na które byśmy się nigdy nie zgodzili. Jednak ja nie zamierzam nikogo okłamywać, chce być szczerym człowiekiem i nie będę żyć w kłamstwie. Nie chodzę z Santaną, nigdy nawet tak nie twierdziłem. Pocałunki i chodzenie za rękę nic nie znaczy. Przykro .. nie. Nie jest mi przykro. Takie życie tak ? Nawet nie wiemy kto może nas okłamywać. Najczęściej nawet jeśli ktoś kłamie to bierzemy go za szczerą osobę. Chciałem również powiedzieć parę słów naszym " szefom " . Pieprzcie się. Dziękuję tylko tyle chciałem powiedzieć. - Byłem z siebie bardzo zadowolony. Rozejrzałem się dookoła. Gustav, Georg patrzyli się na mnie z otwartymi buziami, inni ludzie również. Tylko Bill miał lekki uśmiech, był chyba ze mnie dumny? W końcu prezenterka się obudziła i podziękowała nam za szczery wywiad. Przepełniony dumą poszedłem do garderoby gdzie tak jak się spodziewałem czekał na mnie Jost. Szczerze? Myślałem, że mnie zabije. Krzyczał na mnie, dziwnie gestykulując. A ja ? Ja zacząłem się śmiać. On tylko popatrzał się na mnie jak na wariata. Nie moja wina, że przypominał mi Hitlera, a przez mój dobry humor wszystko było dla mnie śmieszne. Wysłuchałem go do końca i tak wiedziałem, że nie ma on mnie jak zwolnić, a na krzykach się skończy.
- Powiedziałem Ci, że tego pożałujecie, tak? Teraz będziesz wiedział, że mnie się traktuje poważnie i nie jestem żadnym towarem jak dziwka spod latarni. Znajdę sobie sam dziewczynę, ale nie będzie ona na pokaz. Nie będę okłamywał swoich fanów. Mam to gdzieś, że się wam to nie podoba.
- Ja chce wam pomóc! Beze mnie byście byli nikim! Ty skończyłbyś w więzieniu, a twój brat jako męska dziwka. - Oj nie. Mnie może obrażać, ale od Billa mi z daleka. Po prostu się na niego rzuciłem. Na szczęście dla niego do pokoju właśnie wszedł Georg i Bill, jakoś dali radę sobie mnie od niego odciągnąć.
- Pojebało Cię Kaulitz! Najpierw taką szopkę urządzasz podczas wywiadu, a teraz kurwa bijesz naszego menadżera! - Wszyscy zdziwieniu spojrzeliśmy w stronę Gustava, stojącego przy drzwiach . Pierwszy raz z jego ust usłyszałem takie słowa i to jeszcze wypowiedziane z takimi emocjami. Spojrzałem na swoje ręce, tak jak to robią zazwyczaj w filmach, całe drżały. A było już tak dobrze. Wybiegłem stamtąd. Nie widziałem innego wyjścia. Nawet nie przeprosiłem, ale nie żałowałem tego co zrobiłem. Nikt nie ma prawa obrażać mojego brata bliźniaka. Chciałem jednak jak najszybciej dojechać do domu i zamknąć się w swoim pokoju, jak małe dziecko któremu stała się krzywda i jest teraz obrażone na cały świat. Ja tak się czułem.
Próbuje być dobrym człowiekiem, nie kłamie, dzisiaj jeszcze nie spaliłem żadnego papierosa, a świat mi się tak odwdzięcza. Boże jeśli istniejesz możesz mi ssać, bo nie dopracowałeś coś tego świata. Na lepszych ludzi wychodzą kłamcy i wszyscy którzy idą na łatwiznę, oraz o nic w życiu nie walczą. A taki Tom Kaulitz to ma przesrane. Może nie trzeba się było zmieniać. Cicho! Wypaliłem już pół paczki papierosów, byłem wściekły.
Może nie przypuszczałem, że życie jest takie trudne. Jestem głupcem. Pomyślałem, że kiedy będę szczery to wszystko się poukłada. Jednak przecież brałem pod uwagę to, że ludzie mogą przestać mnie lubić. Nie wiedziałem, że to tak boli.
- Tom mogę wejść? - usłyszałem głos mojego brata.
- Pewnie. - usiadł koło mnie niepewnie na łóżku i zaczął od razu mówić
- Tom, mówienie prawdy jest dobre, ale musisz zrozumieć, że nie każdy jest gotowy na szczerość. Nie możesz od razu jechać z grubej rury. Jest Ci ciężko, widzę to. Więc może daj sobie z tym spokój. Nie chodzi mi o to, żebyś znowu zaczął kłamać, ale może ... bądź przy tym milszy.- prawił mi kazanie jak matka.
- Nie, Bill. Nie. Tak się nie da. Postawiłem sobie cel w życiu, tak? Nie mogę przestać. Muszę sobie coś udowodnić. Nie chce być jednym z tych ludzi, którzy są zwykłymi pionkami. Muszę pokazać, że jestem więcej wart niż oni.
- To nie jest takie proste jak widzisz. Jednak... Tom, ja po prostu nie chce żebyś został sam na tym świecie. Zbyt bardzo Cię kocham i nie chce patrzeć jak cierpisz, a o co tak w ogóle poszło? - co miałem mu powiedzieć, że Jost Go nazwał męską dziwką. Może lepiej mu tego nie mówić. Dla jego dobra. Może ma rację i trzeba czasami się ugryźć w język.
- Powiedział, że gdybyśmy nie byli sławni skończyłbyś jako męska dziwka. Bill ja też Cię kocham dlatego nie pozwolę żeby ktoś Cię obrażał.
- W swoim życiu nasłuchałem się już dużo krytyki. Połowa ludzi mnie kocha, a inni nienawidzą. Przyzwyczaiłem się.
- Nie prawda! Myślisz, że nie słyszę jak płaczesz po nocach kiedy gdzieś przeczytamy o Tobie coś nie miłego, wręcz brutalnego. Jestem twoim bratem bliźniakiem i czuje Twój ból. Jestem starszy o te 10 minut i to ja będę o nas walczył.
- To jest życie. Idę już spać. Dobranoc.
- Jak to spać? Jest wcześnie. - zdziwiło mnie to. Bill nigdy nie lubił wcześnie chodzić spać.
- Dzisiejszy dzień był dosyć dziwny, nie sądzisz. Muszę to wszystko przespać.
- Dobranoc. - powiedziałem, a Billa już nie było. Za to ja nie mogłem spać. Tysiące myśli przebiegało mi przez głowę. Z jednej strony chce być dobrym człowiekiem, ale... Wstałem i przypomniałem sobie tekst piosenki :
Narodziłem się z łona toksycznego człowieka. Pokonany, załamany i wygnany z ziemi, ale powstałem ponad to, wysoko ponad to i zobaczyłem.Wisiałem na drzewie stworzonym z języków słabych, ich barków, kości kłamców i złodziei.Wzniosłem się ponad, wysoko ponad i zobaczyłem.Módl się do swego boga, otwórz swoje serce. Cokolwiek byś robił, nie bój się ciemności. Zasłoń swe oczy, diabeł w nich tkwi.Jedna noc łowcy. Pewnego dnia dostanę swoją zemstę. Jedna noc, by zapamiętać. Pewnego dnia to wszystko się po prostu skończy.Je t'enculerai comme le diable.*
Nie dam się nikomu pokonać, zobaczycie teraz wszyscy, że są jeszcze na tym świecie silni ludzie, którzy się nie boją. Zmotywowała mnie ta piosenka do działania.
Czas wszystkim pokazać, już nie tylko sobie.
___________________________________________________
* Je t'enculerai comme le diable - Będę pieprzyć cię jak diabeł . Kawałek tekstu, którą nagle przypomniał sobie Tom to " Night of the hunter " 30stm. Ostatnio ta piosenka się ze mną nie rozstaje.
poniedziałek, 11 lipca 2011
4. Ignorance is your best friend.
Coś mi się wydaję, że za dużo dialogów, szczególnie, że za bardzo ich nie lubię.
Ale i tak tego nikt nie czyta, więc źle nie jest.
Dzień 2.
- Nie zrobię tego.
- Tom, tu nie ma nic do gadania. Wy jesteście tylko produktem, który ma się sprzedawać, tak? Jesteście maszynami zarabiającymi pieniądze. Więc nie ma żadnego ale. Nawet jeśli Ci się to nie podoba. - Tak... Bądź tu szczerym człowiekiem kiedy przed tobą stoi jakaś dziewczyna, która przed chwilą chyba skończyła pracę w klubie nocnym i ma ona być twoją ' dziewczyną '. Przecież to jest dopiero mój drugi dzień, a ja już będę musiał okłamywać dużą liczbę osób. Jednak wiedziałem, że walka tutaj nic nie da, a w mojej pięknej główce już się zrodził najwspanialszy pomysł pod słońcem.
- Mogę spróbować, ale musicie wiedzieć, że to się dobrze nie skończy, ale to nie moja już sprawa. My jesteśmy, tylko ' towarem ' jak to pięknie określiłeś, więc nie obchodzi mnie już nic. Ja wiem, że i tak będą kupować nasze nowe, niezależnie od tego czy będę chodził z jakąś laską i się z nią całował czy nie. A poza tym nie mam już dla was czasu. Chodź produkcie numer dwa, idziemy stąd. - i chciałem już wyjść z pokoju zarządu, kiedy usłyszałem pewny kobiecy głos.
- Możesz mnie brać za kogo chcesz, to jest tylko moja praca. Jutro przyjadę do Ciebie o 16. Teraz możesz iść. - Nie jest aż taka głupia, mówić umie. Teraz zacznie się wojna. Nie mogłem się doczekać naszego wywiadu, który mieliśmy zaplanowany w następnym tygodniu. Zobaczą, że ja mówię tylko prawdę, nawet jeśli to ma zaboleć.
Wyszedłem wściekły. Prawie rozwaliłem drzwi do mojego kochanego samochodu.
- Tom, ja naprawdę nie wiem o co Ci chodzi, przecież lubisz nowe dziewczyny i rozgłos wokół siebie. - Jak zwykle Bill musi coś powiedzieć. Byliśmy w drodze do domu.
- Bill, jesteś moim bratem więc zamierzam Ci wszystko powiedzieć. Chodzi o to, że ja chce się zmienić..- Nie dane mi było dokończyć. Myślałem, że straciłem słuch kiedy mój kochany braciszek zaczął się śmiać. No tak, specjalnie mu się nie dziwię takiej reakcji.
- Proszę wysłuchaj mnie. Stwierdziłem, że nie chce już tak żyć. Chce być szczerym człowiekiem.
- Przecież Ty zawsze mówisz prawdę Tom. Jesteś szczerą osobą. - No tak, jestem pięknym kłamcą. To tak jak palacz zawsze pozostanie palaczem, a pijak pijakiem. To jest jednak mój brat. Powiem mu wszystko.
Był już wieczór, a ja z Billem ciągle rozmawialiśmy. Zrobiło mi się lżej na sercu, kiedy mogłem się mu wyżalić.
- Chcesz powiedzieć, że nie jestem męski ?
- Oj Bill nie zaczynaj, ale jeśli Cię to uszczęśliwi to NIE, nie jesteś. Przykro mi. Cała nasza męskość jest we mnie i nie ważne jak to zabrzmiało.
- A do tego wszystkiego skłonił Cię film " kłamca, kłamca ". Czyli jednak cała inteligencja jest we mnie.
- Nie skłonił mnie do tego. On tylko pomógł mi podjąć tą decyzję. - Fajnie jest mieć osobę, której można wszystko powiedzieć a ona Cię wysłucha i miejmy nadzieje pomoże.
- No dobrze, Tom. Wiesz jednak, że czasami trzeba trochę nagiąć rzeczywistość. Szczególnie w naszym zawodzie. Trzeba ludziom słodzić.
- Wiem, co nie zmienia faktu, że jeśli mam się zmienić to z grubej rury.
- A co z Twoją nową "dziewczyną" ? - o niej się nie da zapomnieć... niestety.
- Pamiętam o niej i uwierz mi wiem co zrobić. Nie martw się.
- Dobrze. Kocham Cię i będę robił wszystko co w mojej mocy żeby Ci pomóc.
Spotkanie z tą dziewczyną nie było takie złe. Było okropnie. Kiedy powiedziałem jej co myślę o tej całej sytuacji i o niej, a uwierzcie mi nie było to miłe, wyzwała mnie od snobów. Specjalnie się tym nie przejąłem. Słyszałem to wiele razy. A teraz wreszcie nadszedł dzień wywiadu. Jestem szczerym Tomem Kaulitzem i ze mną się nie zadziera.
- Tak Tom chciałeś coś powiedzieć na temat swojej nowej dziewczyny? - zadała mi pytanie cycata prezenterka.
Tak, chciałbym powiedzieć parę słów....
Ale i tak tego nikt nie czyta, więc źle nie jest.
Dzień 2.
- Nie zrobię tego.
- Tom, tu nie ma nic do gadania. Wy jesteście tylko produktem, który ma się sprzedawać, tak? Jesteście maszynami zarabiającymi pieniądze. Więc nie ma żadnego ale. Nawet jeśli Ci się to nie podoba. - Tak... Bądź tu szczerym człowiekiem kiedy przed tobą stoi jakaś dziewczyna, która przed chwilą chyba skończyła pracę w klubie nocnym i ma ona być twoją ' dziewczyną '. Przecież to jest dopiero mój drugi dzień, a ja już będę musiał okłamywać dużą liczbę osób. Jednak wiedziałem, że walka tutaj nic nie da, a w mojej pięknej główce już się zrodził najwspanialszy pomysł pod słońcem.
- Mogę spróbować, ale musicie wiedzieć, że to się dobrze nie skończy, ale to nie moja już sprawa. My jesteśmy, tylko ' towarem ' jak to pięknie określiłeś, więc nie obchodzi mnie już nic. Ja wiem, że i tak będą kupować nasze nowe, niezależnie od tego czy będę chodził z jakąś laską i się z nią całował czy nie. A poza tym nie mam już dla was czasu. Chodź produkcie numer dwa, idziemy stąd. - i chciałem już wyjść z pokoju zarządu, kiedy usłyszałem pewny kobiecy głos.
- Możesz mnie brać za kogo chcesz, to jest tylko moja praca. Jutro przyjadę do Ciebie o 16. Teraz możesz iść. - Nie jest aż taka głupia, mówić umie. Teraz zacznie się wojna. Nie mogłem się doczekać naszego wywiadu, który mieliśmy zaplanowany w następnym tygodniu. Zobaczą, że ja mówię tylko prawdę, nawet jeśli to ma zaboleć.
Wyszedłem wściekły. Prawie rozwaliłem drzwi do mojego kochanego samochodu.
- Tom, ja naprawdę nie wiem o co Ci chodzi, przecież lubisz nowe dziewczyny i rozgłos wokół siebie. - Jak zwykle Bill musi coś powiedzieć. Byliśmy w drodze do domu.
- Bill, jesteś moim bratem więc zamierzam Ci wszystko powiedzieć. Chodzi o to, że ja chce się zmienić..- Nie dane mi było dokończyć. Myślałem, że straciłem słuch kiedy mój kochany braciszek zaczął się śmiać. No tak, specjalnie mu się nie dziwię takiej reakcji.
- Proszę wysłuchaj mnie. Stwierdziłem, że nie chce już tak żyć. Chce być szczerym człowiekiem.
- Przecież Ty zawsze mówisz prawdę Tom. Jesteś szczerą osobą. - No tak, jestem pięknym kłamcą. To tak jak palacz zawsze pozostanie palaczem, a pijak pijakiem. To jest jednak mój brat. Powiem mu wszystko.
Był już wieczór, a ja z Billem ciągle rozmawialiśmy. Zrobiło mi się lżej na sercu, kiedy mogłem się mu wyżalić.
- Chcesz powiedzieć, że nie jestem męski ?
- Oj Bill nie zaczynaj, ale jeśli Cię to uszczęśliwi to NIE, nie jesteś. Przykro mi. Cała nasza męskość jest we mnie i nie ważne jak to zabrzmiało.
- A do tego wszystkiego skłonił Cię film " kłamca, kłamca ". Czyli jednak cała inteligencja jest we mnie.
- Nie skłonił mnie do tego. On tylko pomógł mi podjąć tą decyzję. - Fajnie jest mieć osobę, której można wszystko powiedzieć a ona Cię wysłucha i miejmy nadzieje pomoże.
- No dobrze, Tom. Wiesz jednak, że czasami trzeba trochę nagiąć rzeczywistość. Szczególnie w naszym zawodzie. Trzeba ludziom słodzić.
- Wiem, co nie zmienia faktu, że jeśli mam się zmienić to z grubej rury.
- A co z Twoją nową "dziewczyną" ? - o niej się nie da zapomnieć... niestety.
- Pamiętam o niej i uwierz mi wiem co zrobić. Nie martw się.
- Dobrze. Kocham Cię i będę robił wszystko co w mojej mocy żeby Ci pomóc.
Spotkanie z tą dziewczyną nie było takie złe. Było okropnie. Kiedy powiedziałem jej co myślę o tej całej sytuacji i o niej, a uwierzcie mi nie było to miłe, wyzwała mnie od snobów. Specjalnie się tym nie przejąłem. Słyszałem to wiele razy. A teraz wreszcie nadszedł dzień wywiadu. Jestem szczerym Tomem Kaulitzem i ze mną się nie zadziera.
- Tak Tom chciałeś coś powiedzieć na temat swojej nowej dziewczyny? - zadała mi pytanie cycata prezenterka.
Tak, chciałbym powiedzieć parę słów....
piątek, 8 lipca 2011
3. It's a little bit funny this feeling inside
Rozdział trochę inspirowałam ostatnią sytuacją związaną z Tomem. Oni też mają prawo do własnego życia. Choć moja pierwsza myśl, kiedy zobaczyłam zdjęcia to - Idę się zabić. Pa.- jednak co ja na to poradzę, że jestem psychiczna i trzymam Toma pod łóżkiem : D
Dzień 1
Wstałem pełen energii. Wiedziałem, że to początek mojego nowego życia i miałem nadzieję, że lepszego. Muszę się bardzo kontrolować. Trudno jest się tak nagle przestawić. To jest jak z paleniem. Niby wiesz, że niezdrowe i próbujesz to rzucić w cholerę, jednak Ci się nie udaje. Jest to zbyt silne. No właśnie...kiedy nauczę się mówić samą prawdę to rzucę palenie. Dobrze jest sobie stawiać cele w życiu, jest wtedy o wiele ciekawiej. Poza tym już ciągle kaszlę i przeszkadza mi już ten zapach. Chciałbym pachnieć ładnie. Może uda mi się na to też namówić Billa. Nie ma co siedzieć w pokoju - czas być lepszym człowiekiem!
Jeszcze w bokserkach zszedłem na dół do kuchni, miałem nadzieje, że jest chociaż mleko i płatki. Nie mam z Billem głowy do zakupów. Poza tym rzadko jesteśmy w domu.
- Cześć Tom.- usłyszałem głos mojego brata, który już coś jadł. Pomyśleć, że tyle je i jest taki chudy.
- Siema. Dlaczego nie wróciłeś na noc do domu? - co ze mnie za brat. Kiedy się kładłem spać jeszcze go nie było, a ja dopiero teraz jakoś zacząłem się nad tym zastanawiać. Byłem zbyt chyba przejęty moją wewnętrzną przemianą, a poza tym Bill jest już dorosły.
- Musiałem trochę pomyśleć nad wszystkim i tak jakoś się zamyśliłem. Nawet się nie zorientowałem, a już był ranek. Wiesz jakie słońce jest piękne? Jaki świat jest piękny? - Musiałem mu przerwać, albo się czymś naćpał, albo jest szczęśliwy.
- Dobrze. Fajnie, cieszę się razem z Tobą. To gdzie byłeś ten cały czas i jak ma na imię ta szczęściara, co?
- Byłem w parku. Ma na imię Ellie jest piękna kocham ją ! Mówiłem Ci wcześniej o tej dziewczynie, ale wtedy jeszcze nie byłem pewny co do swojego uczucia, a teraz to wiem. Ona jest tą jedyną. - A ja w tej chwili zaczynam mówić prawdę.
- Bill... przykro mi nie ma prawdziwej miłości, ale życzę wam szczęścia i tak prędzej czy później zaczniecie się zdradzać. Poza tym wiesz jak na to Jost zareaguje ? On Cię zabiję i ją zresztą też. Nasze fanki się załamią kiedy zobaczą wasze zdjęcia gdzie się całujecie i idziecie ładnie za rączkę. Będziesz miał krew na rękach tych niewinnych dziewczyn, a tak już na poważnie. To lepiej powiedz to jak najprędzej menadżerowi, bo wiesz, że on prędzej czy później i tak się o tym dowie.- mówiłem prawdę, tak?! Gdybym kłamał to tylko wydusił bym głupie fajnie, a tak to rozwinąłem swoją wypowiedź do kilku zdań.
- Tom, my już nie jesteśmy dziećmi. Mamy ponad dwadzieścia lat. Kiedyś i tak założymy rodziny, nie możemy się kierować tylko naszą sławą. Czas powoli się ustatkowywać. Na początku na pewno będzie ciężko, ale potem każdy do tego przywyknie. Nie chce już żyć tak jak dotychczas. Potrzebuje jakiejś zmiany.
- Może masz rację, ale... Niedługo wydajemy naszą nową płytę, może po tym wszystkim... NIE. Trzeba być szczerym. Szczerość to podstawa i ludzie muszą się pogodzić nawet z najokrutniejszą prawdą. Nie ma co się ukrywać. Nie możemy okłamywać ważnych naszych ludzi, a fani są dla nas ważni, nie? - Czuje takie dziwne coś w brzuchu, motylki to raczej nie są, bo się nie zakochałem, ale takie uczucie jakby uwolnienia. Boskie.
- Tak, tak. Zaprosiłem ją dzisiaj na kolację, więc mam nadzieje, że mi pomożesz, bo ja nie jestem zbyt dobrym kucharzem, ty zresztą też nie, ale we dwójkę jakoś sobie poradzimy.
Oczywiście skończyło się na tym, że zamówiliśmy jakieś chińskie żarcie. Jednak się staraliśmy i prawie doprowadziliśmy do wybuchu, czułem jednak, że nasza relacja się poprawia. Ostatnio się od siebie oddalaliśmy. Widzicie? Prawda jest jak Bóg. Nie wiem jeszcze dlaczego. Cieszyłem się bardzo, brakowało mi tych braterskich chwil.
Jego dziewczyna, jeśli mogę ją tak nazwać jest bardzo miła i ładna. Taka delikatna, ma mniej makijażu niż Bill, nie wiem czy to dobrze, ale ładnie razem wyglądają i mówię to szczerze. Miło mi się z nią rozmawiało. Nie rozmawialiśmy nawet o naszej sławie, ale o takich codziennych rzeczach.
Teraz jak tak leże i patrze się na sufit to myślę, że też bym tak chciał.
Czyli dzień 1. mówienia prawdy mam zza sobą. Było łatwo, ale wiem, że niedługo już się zaczną schody.
Ale już są pierwsze korzyści. Oby tak dalej.
Dzień 1
Wstałem pełen energii. Wiedziałem, że to początek mojego nowego życia i miałem nadzieję, że lepszego. Muszę się bardzo kontrolować. Trudno jest się tak nagle przestawić. To jest jak z paleniem. Niby wiesz, że niezdrowe i próbujesz to rzucić w cholerę, jednak Ci się nie udaje. Jest to zbyt silne. No właśnie...kiedy nauczę się mówić samą prawdę to rzucę palenie. Dobrze jest sobie stawiać cele w życiu, jest wtedy o wiele ciekawiej. Poza tym już ciągle kaszlę i przeszkadza mi już ten zapach. Chciałbym pachnieć ładnie. Może uda mi się na to też namówić Billa. Nie ma co siedzieć w pokoju - czas być lepszym człowiekiem!
Jeszcze w bokserkach zszedłem na dół do kuchni, miałem nadzieje, że jest chociaż mleko i płatki. Nie mam z Billem głowy do zakupów. Poza tym rzadko jesteśmy w domu.
- Cześć Tom.- usłyszałem głos mojego brata, który już coś jadł. Pomyśleć, że tyle je i jest taki chudy.
- Siema. Dlaczego nie wróciłeś na noc do domu? - co ze mnie za brat. Kiedy się kładłem spać jeszcze go nie było, a ja dopiero teraz jakoś zacząłem się nad tym zastanawiać. Byłem zbyt chyba przejęty moją wewnętrzną przemianą, a poza tym Bill jest już dorosły.
- Musiałem trochę pomyśleć nad wszystkim i tak jakoś się zamyśliłem. Nawet się nie zorientowałem, a już był ranek. Wiesz jakie słońce jest piękne? Jaki świat jest piękny? - Musiałem mu przerwać, albo się czymś naćpał, albo jest szczęśliwy.
- Dobrze. Fajnie, cieszę się razem z Tobą. To gdzie byłeś ten cały czas i jak ma na imię ta szczęściara, co?
- Byłem w parku. Ma na imię Ellie jest piękna kocham ją ! Mówiłem Ci wcześniej o tej dziewczynie, ale wtedy jeszcze nie byłem pewny co do swojego uczucia, a teraz to wiem. Ona jest tą jedyną. - A ja w tej chwili zaczynam mówić prawdę.
- Bill... przykro mi nie ma prawdziwej miłości, ale życzę wam szczęścia i tak prędzej czy później zaczniecie się zdradzać. Poza tym wiesz jak na to Jost zareaguje ? On Cię zabiję i ją zresztą też. Nasze fanki się załamią kiedy zobaczą wasze zdjęcia gdzie się całujecie i idziecie ładnie za rączkę. Będziesz miał krew na rękach tych niewinnych dziewczyn, a tak już na poważnie. To lepiej powiedz to jak najprędzej menadżerowi, bo wiesz, że on prędzej czy później i tak się o tym dowie.- mówiłem prawdę, tak?! Gdybym kłamał to tylko wydusił bym głupie fajnie, a tak to rozwinąłem swoją wypowiedź do kilku zdań.
- Tom, my już nie jesteśmy dziećmi. Mamy ponad dwadzieścia lat. Kiedyś i tak założymy rodziny, nie możemy się kierować tylko naszą sławą. Czas powoli się ustatkowywać. Na początku na pewno będzie ciężko, ale potem każdy do tego przywyknie. Nie chce już żyć tak jak dotychczas. Potrzebuje jakiejś zmiany.
- Może masz rację, ale... Niedługo wydajemy naszą nową płytę, może po tym wszystkim... NIE. Trzeba być szczerym. Szczerość to podstawa i ludzie muszą się pogodzić nawet z najokrutniejszą prawdą. Nie ma co się ukrywać. Nie możemy okłamywać ważnych naszych ludzi, a fani są dla nas ważni, nie? - Czuje takie dziwne coś w brzuchu, motylki to raczej nie są, bo się nie zakochałem, ale takie uczucie jakby uwolnienia. Boskie.
- Tak, tak. Zaprosiłem ją dzisiaj na kolację, więc mam nadzieje, że mi pomożesz, bo ja nie jestem zbyt dobrym kucharzem, ty zresztą też nie, ale we dwójkę jakoś sobie poradzimy.
Oczywiście skończyło się na tym, że zamówiliśmy jakieś chińskie żarcie. Jednak się staraliśmy i prawie doprowadziliśmy do wybuchu, czułem jednak, że nasza relacja się poprawia. Ostatnio się od siebie oddalaliśmy. Widzicie? Prawda jest jak Bóg. Nie wiem jeszcze dlaczego. Cieszyłem się bardzo, brakowało mi tych braterskich chwil.
Jego dziewczyna, jeśli mogę ją tak nazwać jest bardzo miła i ładna. Taka delikatna, ma mniej makijażu niż Bill, nie wiem czy to dobrze, ale ładnie razem wyglądają i mówię to szczerze. Miło mi się z nią rozmawiało. Nie rozmawialiśmy nawet o naszej sławie, ale o takich codziennych rzeczach.
Teraz jak tak leże i patrze się na sufit to myślę, że też bym tak chciał.
Czyli dzień 1. mówienia prawdy mam zza sobą. Było łatwo, ale wiem, że niedługo już się zaczną schody.
Ale już są pierwsze korzyści. Oby tak dalej.
 |
| Ellie |
wtorek, 5 lipca 2011
2. Przeszłość odeszła.
Musiałam coś po prostu pozmieniać. Tutaj było mało poprawek. Tak naprawdę nie wiem czy chce żeby ktoś to czytał, więc mam nadzieje, że wchodzi tu jedna osoba i nie śmieje się z tego gówna.
Moje pierwsze kłamstwo, było dosyć niewinne. Powiedziałem mojej mamie, że to nie ja ukradłem słodycze ze słoika tylko mój głupi brat bliźniak. Niby głupie kłamstwo, ale kiedy zobaczyłem, że mama mi uwierzyła, a Bill dostał karę to jest lepsze od mówienia prawdy. On siedział cały tydzień w domu, a ja bawiłem się na dworze.
Miałem wtedy może 4, albo 5 lat i od tej pory ciągle kłamie, a mam już tego dość.
Nawet Bill, myśli, że ciągle mówię prawdę, ale ja was proszę. Widzieliście kiedyś go ? No więc właśnie, a ja umiem mu powiedzieć, że świetnie wygląda, albo, że znalazł by sobie dziewczynę gdyby nie był sławny. Jednak trzeba czasami skłamać w wdać się w łaski milionów fanów, oraz moich pracodawców.
Z jedną rzeczą nigdy nie skłamałem, wierzę tylko w miłość na jedną noc. To jedyna prawda, która wyszła z moich ust. Może nie za miła, ale zawsze coś. Możecie sobie teraz pomyśleć, że jestem po prostu tchórzem, który boi się mówić prawdę. Macie racje.Zawsze wydawało mi się, że ja po prostu dążę do celu, mam wszystko wcześniej zaplanowane, każde kłamstwo, które wyszło z tych pięknych ust, było zaplanowane. Nie działam pochopnie, bo wiem, że to byłby wielki błąd. Oczywiście może trochę przesadziłem, kilka kłamstw wypowiedziałem pochopnie i wtedy zobaczyłem, że one też są dobre, może nie aż tak, ale ludzie w nie wierzą.
Wielu ludzi ma potem wyrzuty sumienia, ale ja traktowałem to jak rozrywkę. Widzieć jak ludzie słuchają się każdego twojego słowa, a potem jeszcze je powtarzają. Piękne uczucie do czasu..
Miałem jeszcze kiedyś " przyjaciela ", przespał się z moją "dziewczyną", nie miałem mu tego za złe, ta niby moja dziewczyna za specjalnie mnie nie obchodziła, ale nadszarpnął trochę moją dumę. Tym, że ona się zgodziła. Przecież to ja - Tom Kaulitz, nikt nie może mnie zdradzać. Musiałem im pokazać.
W rozsiewaniu plotek, też jestem mistrzem.
Plotki to po prostu kłamstwo, ale na większą skalę i dotyczące jakiś konkretnych osób.
Nie trudno było znaleźć największych plotkarzy w szkole i powiedzieć im, że x ( moja dziewczyna) i y ( mój przyjaciel) mieli ze sobą dziecko, a x poddała się aborcji. Poszło w świat. Tydzień później wszyscy już wiedzieli, całe miasto. Aborcja to według wszystkich było coś strasznego. Nikt nie uwierzył x i y kiedy mówili, że to nie prawda, że nigdy by coś takiego nie zrobili. Mnie się nie da pokonać, pokazałem to im, a oni dwa miesiące późnij wyprowadzili się. Ludzie nie byli dla nich mili, wytykano ich palcami, nie mieli nawet wstępu do kościoła, a nauczyciele nie dali im żyć. Byłem z siebie dumny, tylko ja jestem tak genialny. Ze mną się nie zadziera, tak? Było to kiedy miałem 14 lat i już kłamstwo na dużą skale. Teraz jak jestem sławny moje kłamstwa są jeszcze bardziej znane. Choć staram się w wywiadach mówić jakąś tam w miarę prawdę. I tak najczęściej mówię o tym, że ostatnio zaliczyłem kogoś. Albo na przykład to kiedy mówiłem, że wziąłem viagrę. Prawda. Może to posunięcie nie było za mądre, ale człowiek uczy się na swoich błędach. Noc jedna była wspaniała, mój najlepszy seks w życiu, ale kiedy się obudziłem już nie było za miło. Myślałem, że głowa mi zaraz wybuchnie.
Sami widzicie, że prawda którą czasami mówię nie jest za dobra. Gdybym miał coś miłego i prawdziwego powiedzieć musiałbym cały czas milczeć, a tak to przynajmniej obrażam wszystkich dookoła, a oni myślą, że ja żartuję, jasne. Sami widzicie kiedy mówię prawdę myślą , że kłamie, a jak kłamie jak najęty to biorą to za prawdę. Sytuacja bez wyjścia. Jednak ja dam radę
Jutro mamy koncert w Los Angeles, a po koncercie zapowiada się miła długa noc z kochanym groupies. One sprawiają, że ja się nigdy nie nudzę. Przepraszam, ale swoich niektórych nawyków nie rzucę.
Moje pierwsze kłamstwo, było dosyć niewinne. Powiedziałem mojej mamie, że to nie ja ukradłem słodycze ze słoika tylko mój głupi brat bliźniak. Niby głupie kłamstwo, ale kiedy zobaczyłem, że mama mi uwierzyła, a Bill dostał karę to jest lepsze od mówienia prawdy. On siedział cały tydzień w domu, a ja bawiłem się na dworze.
Miałem wtedy może 4, albo 5 lat i od tej pory ciągle kłamie, a mam już tego dość.
Nawet Bill, myśli, że ciągle mówię prawdę, ale ja was proszę. Widzieliście kiedyś go ? No więc właśnie, a ja umiem mu powiedzieć, że świetnie wygląda, albo, że znalazł by sobie dziewczynę gdyby nie był sławny. Jednak trzeba czasami skłamać w wdać się w łaski milionów fanów, oraz moich pracodawców.
Z jedną rzeczą nigdy nie skłamałem, wierzę tylko w miłość na jedną noc. To jedyna prawda, która wyszła z moich ust. Może nie za miła, ale zawsze coś. Możecie sobie teraz pomyśleć, że jestem po prostu tchórzem, który boi się mówić prawdę. Macie racje.Zawsze wydawało mi się, że ja po prostu dążę do celu, mam wszystko wcześniej zaplanowane, każde kłamstwo, które wyszło z tych pięknych ust, było zaplanowane. Nie działam pochopnie, bo wiem, że to byłby wielki błąd. Oczywiście może trochę przesadziłem, kilka kłamstw wypowiedziałem pochopnie i wtedy zobaczyłem, że one też są dobre, może nie aż tak, ale ludzie w nie wierzą.
Wielu ludzi ma potem wyrzuty sumienia, ale ja traktowałem to jak rozrywkę. Widzieć jak ludzie słuchają się każdego twojego słowa, a potem jeszcze je powtarzają. Piękne uczucie do czasu..
Miałem jeszcze kiedyś " przyjaciela ", przespał się z moją "dziewczyną", nie miałem mu tego za złe, ta niby moja dziewczyna za specjalnie mnie nie obchodziła, ale nadszarpnął trochę moją dumę. Tym, że ona się zgodziła. Przecież to ja - Tom Kaulitz, nikt nie może mnie zdradzać. Musiałem im pokazać.
W rozsiewaniu plotek, też jestem mistrzem.
Plotki to po prostu kłamstwo, ale na większą skalę i dotyczące jakiś konkretnych osób.
Nie trudno było znaleźć największych plotkarzy w szkole i powiedzieć im, że x ( moja dziewczyna) i y ( mój przyjaciel) mieli ze sobą dziecko, a x poddała się aborcji. Poszło w świat. Tydzień później wszyscy już wiedzieli, całe miasto. Aborcja to według wszystkich było coś strasznego. Nikt nie uwierzył x i y kiedy mówili, że to nie prawda, że nigdy by coś takiego nie zrobili. Mnie się nie da pokonać, pokazałem to im, a oni dwa miesiące późnij wyprowadzili się. Ludzie nie byli dla nich mili, wytykano ich palcami, nie mieli nawet wstępu do kościoła, a nauczyciele nie dali im żyć. Byłem z siebie dumny, tylko ja jestem tak genialny. Ze mną się nie zadziera, tak? Było to kiedy miałem 14 lat i już kłamstwo na dużą skale. Teraz jak jestem sławny moje kłamstwa są jeszcze bardziej znane. Choć staram się w wywiadach mówić jakąś tam w miarę prawdę. I tak najczęściej mówię o tym, że ostatnio zaliczyłem kogoś. Albo na przykład to kiedy mówiłem, że wziąłem viagrę. Prawda. Może to posunięcie nie było za mądre, ale człowiek uczy się na swoich błędach. Noc jedna była wspaniała, mój najlepszy seks w życiu, ale kiedy się obudziłem już nie było za miło. Myślałem, że głowa mi zaraz wybuchnie.
Sami widzicie, że prawda którą czasami mówię nie jest za dobra. Gdybym miał coś miłego i prawdziwego powiedzieć musiałbym cały czas milczeć, a tak to przynajmniej obrażam wszystkich dookoła, a oni myślą, że ja żartuję, jasne. Sami widzicie kiedy mówię prawdę myślą , że kłamie, a jak kłamie jak najęty to biorą to za prawdę. Sytuacja bez wyjścia. Jednak ja dam radę
Jutro mamy koncert w Los Angeles, a po koncercie zapowiada się miła długa noc z kochanym groupies. One sprawiają, że ja się nigdy nie nudzę. Przepraszam, ale swoich niektórych nawyków nie rzucę.
sobota, 2 lipca 2011
1. Kłamca, kłamca.
A teraz pomyślcie ile razy skłamaliście, weźcie pod uwagę nawet te małe nic nie znaczące kłamstewka.
Nie ma człowieka, który bu nie skłamał. Jednak kłamcy dzielą się na tych pięknych i brzydkich. Nie chodzi tu jednak wcale nie chodzi tutaj o wygląd, który jest mało istotny. Chodzi o sztukę, a kłamstwo jest właśnie sztuką, którą opanowałem do perfekcji. Moje całe życie opiera się na kłamstwie, przywykłem do niego. Jestem w tym dobry, wręcz mogę stwierdzić, że jestem mistrzem. Z tego co wiem, jestem największym kłamcą na świecie. Jednak ja należę do tych pięknych, nieskazitelnych. A czym się tacy charakteryzują? Nikt kogo okłamywałem, o tym nie wie, wierzą mi. Jestem dla nich porządnym człowiekiem, a to tylko pozory. Nie wyobrażam sobie życia bez tego. Może nie mam przyjaciół, miłości, rodziny, ale kto powiedziała, że jest ona nie zbędna. Ludzie sobie wmawiają, że trzeba mieć wyżej wymienione osoby. Ja ich nie potrzebuję. Przyjaciel ? Po co mi osoba, która myśli, że jak jesteśmy przyjaciółmi może mnie traktować jak chusteczkę i przychodzić tylko kiedy ona ma problem. Poza tym ludzie lubią mówić tylko o sobie, a twoje problemy i szczęście ich nie obchodzi. Miłość? Gówno wymyślone przez ludzi, którzy się nudzą. Rodzina ? Osoby, które są dla Ciebie obce, a łączą ich tylko więzy krwi.
Nie żebym był jakimś pesymistą, czy coś w tym rodzaju. Nie nie nie. Jestem realistą i byłem pięknym kłamcą. Nie jestem z tego dumny. To było kilka najgorszych lat w moim życiu. Zraniłem tyle bliskich mi osób. A ja po prostu jestem tchórzem, który boi się powiedzieć prawdę. Nie mam w sobie siły, ale zmienię to.
A jak macie sobie mnie wyobrażać. Znacie Toma Kaulitza ? Tak, to dobrze. Miło mi was poznać i cieszę się, że to czytacie, może wreszcie przejrzycie na oczy. Kłamstwo nie jest wyjściem.
Więc tak... Jestem Tom Kaulitz, mam 22 lata, kilkanaście spłodzonych dzieciaków chodzących po tym świecie, w chuj kasy, a świat leży u moich stóp. Fajnie nie ? Uwierzcie mi - nie jest fajnie.
Jednak od dzisiaj postanowiłem to zmienić. Będę innym człowiekiem, a ludzie zaczną mnie nienawidzić, ale o to mi chodzi. Muszę pokazać, że chociaż o coś walczę, a nie tylko udaję. Znacie film... kurde. Z tym fajnym, śmiesznym aktorem... Jim Carrey ! " Kłamca, kłamca", przed chwilą obejrzałem ten film i coś we mnie pękło.
Od dzisiaj będę mówił tylko szczerze. Zobaczy się co z tego wyjdzie. Jestem ciekawy, jak dalej potoczy się moje życie, tym razem już nie oparte na kłamstwie, lecz na szczerości. Życzcie mi powodzenia.
To moja historia
Oj dobra, bo robi się jak w romansach.
Nie ma człowieka, który bu nie skłamał. Jednak kłamcy dzielą się na tych pięknych i brzydkich. Nie chodzi tu jednak wcale nie chodzi tutaj o wygląd, który jest mało istotny. Chodzi o sztukę, a kłamstwo jest właśnie sztuką, którą opanowałem do perfekcji. Moje całe życie opiera się na kłamstwie, przywykłem do niego. Jestem w tym dobry, wręcz mogę stwierdzić, że jestem mistrzem. Z tego co wiem, jestem największym kłamcą na świecie. Jednak ja należę do tych pięknych, nieskazitelnych. A czym się tacy charakteryzują? Nikt kogo okłamywałem, o tym nie wie, wierzą mi. Jestem dla nich porządnym człowiekiem, a to tylko pozory. Nie wyobrażam sobie życia bez tego. Może nie mam przyjaciół, miłości, rodziny, ale kto powiedziała, że jest ona nie zbędna. Ludzie sobie wmawiają, że trzeba mieć wyżej wymienione osoby. Ja ich nie potrzebuję. Przyjaciel ? Po co mi osoba, która myśli, że jak jesteśmy przyjaciółmi może mnie traktować jak chusteczkę i przychodzić tylko kiedy ona ma problem. Poza tym ludzie lubią mówić tylko o sobie, a twoje problemy i szczęście ich nie obchodzi. Miłość? Gówno wymyślone przez ludzi, którzy się nudzą. Rodzina ? Osoby, które są dla Ciebie obce, a łączą ich tylko więzy krwi.
Nie żebym był jakimś pesymistą, czy coś w tym rodzaju. Nie nie nie. Jestem realistą i byłem pięknym kłamcą. Nie jestem z tego dumny. To było kilka najgorszych lat w moim życiu. Zraniłem tyle bliskich mi osób. A ja po prostu jestem tchórzem, który boi się powiedzieć prawdę. Nie mam w sobie siły, ale zmienię to.
A jak macie sobie mnie wyobrażać. Znacie Toma Kaulitza ? Tak, to dobrze. Miło mi was poznać i cieszę się, że to czytacie, może wreszcie przejrzycie na oczy. Kłamstwo nie jest wyjściem.
Więc tak... Jestem Tom Kaulitz, mam 22 lata, kilkanaście spłodzonych dzieciaków chodzących po tym świecie, w chuj kasy, a świat leży u moich stóp. Fajnie nie ? Uwierzcie mi - nie jest fajnie.
Jednak od dzisiaj postanowiłem to zmienić. Będę innym człowiekiem, a ludzie zaczną mnie nienawidzić, ale o to mi chodzi. Muszę pokazać, że chociaż o coś walczę, a nie tylko udaję. Znacie film... kurde. Z tym fajnym, śmiesznym aktorem... Jim Carrey ! " Kłamca, kłamca", przed chwilą obejrzałem ten film i coś we mnie pękło.
Od dzisiaj będę mówił tylko szczerze. Zobaczy się co z tego wyjdzie. Jestem ciekawy, jak dalej potoczy się moje życie, tym razem już nie oparte na kłamstwie, lecz na szczerości. Życzcie mi powodzenia.
Oj dobra, bo robi się jak w romansach.
piątek, 1 lipca 2011
It's like a dream to me
Muszę tu coś zmienić. Nie zajmie mi to długo. Źle to wszystko zaczęłam, nie taki miałam pomysł, będzie trochę inaczej. Chce zmienić początek, bo on uniemożliwia mi pisanie następnych "rozdziałów". Tych starych nie usunę.
wtorek, 28 czerwca 2011
4. I'm at the bottom of everything and I finally start to believe.
W niej było coś innego, magicznego. Nie była takie jak wszystkie, szara i nie zauważalna. Było ją widać na kilometr, oślepiała swoim pięknem. A do tego miała bogate wnętrze, które zaraz chciałbym poznać. Nie chce tylko na nią patrzeć, muszę dotykać każdej części. Pieścić ją tak żeby wydawała najpiękniejsze dźwięki na świecie, w których ja mógłbym utonąć. Była tylko moja, choć jeszcze o tym nie wiedziała. Patrzyłem się na nią z ukrycia. Byłem ciekawy jak będzie reagować na mój dotyk przepełniony miłością. Była również droga, nie tak jak inne. Ale co to obchodzi Toma Kaulitza? Mógłbym zrobić tylko żeby ją posiąść. Nawet tu i teraz. W końcu czas na zmiany, nawet w moim życiu. Czas przenieść się na coś lepszego.
- Dzień dobry. Poproszę tego… Gibson Les Paul … 1957 Historic R7 , który jest na wystawie. Z tego wszystkiego prawie zapomniałem nawet nazwy mojej świętości. Byłem bardzo podniecony.
- Stać Cię chłopcze na to ? – zapytał siwy starszy mężczyzna zza lady. Nie wiedział chyba z kim ma do czynienia.
- Tom Kaulitz, proszę Pana.
- Ohhh. Bardzo przepraszam. Moja wnuczka Cię kocha.- Uważaj, bo jeszcze ją przelecę. Zapłaciłem mu i wziąłem swoje cudeńko, zapakowane już, do moich sprawnych rączek. Dzisiaj w nocy Cię kochanie przetestujemy. I szedłem z kapturem na głowie i okularami na nosie z wielkim uśmiechem do domu. Los Angeles, piękne miasto. Fanki tutaj nie są aż tak natarczywe. Przeważnie ładna pogoda, piękne kobiety, czego chcieć więcej?
Jednak to nie zmienia faktu, że tęsknię za Niemcami. Tutaj nie ma takich ostrych imprez jak tam. Tutaj jest wszystko takie eleganckie, a poza tym na każdej imprezie są paparazzi. Ja czasami potrzebuję jakieś mocnej domówki, gdzie są dzikie orgie, a potem musisz odpowiadać wszystkim – cześć – na ulicy, bo nie jesteś pewny czy go znasz czy nie. Świetne uczucie. Tu tego nie mam. Jednak Bill mówi, że praca jest najważniejsza, a ja mu grzecznie przytakuje, bo co mam innego zrobić. Przecierpię jakoś. Nagramy nową płytę, ruszymy w trasę koncertową i wszystkie będą moje. Ambitny plan, nie ma co.
- Cześć.- z zza myśleń wyrwał mnie głos jakiejś małej dziewczynki, która stała przede mną.
- Siema – jakie to kłopotliwe, chciałem tylko dość do domu, a teraz nie dam rady wrócić na mój ulubiony film.
- Mam nadzieje, że nie przeszkadzam, ale bardzo lubię waszą muzykę i chciałabym prosić o autograf i zdjęcie.
- Oczywiście, że kochana nie przeszkadzasz, mam dużo czasu dla moich małych fanów.- Podała mi jakiś zeszyt, dałem jej ten autograf, wspólne zdjęcie i już byłem wolny.
Kiedy patrzę na takie małe dziewczyny, od razu myślę kim one będą w przyszłości. Jak sobie one poradzą w życiu. Tak wiem, dużo myślę. Bo wyobraźcie sobie, że taka to mała słodka dziewczynka za kilka lat może być dziką nimfomanką, będzie pracowała w klubie nocnym, a za dnia byłaby kelnerką w jakimś obleśnym przydrożnym pubie. Smutne. Zmarnuje się jej piękna twarz. Na pewno będzie palić i dużo pić. Nie założy rodziny, nie zakocha się. Nie będzie tak naprawdę żyć. Bo co to za życie? Taka samotna zostanie do końca życia, które nie będzie długie, bo umrze w wieku trzydziestu lat na raka płuc. Jedyne co po niej zostanie to koty, bo będzie miała ich naprawdę dużo i jeszcze nie pospłacane rachunki. Nie będzie kto miał się zająć jej pochówkiem. Koniec.
Stanąłem w miejscu. A co jeśli mnie coś takiego spotka? Musze założyć rodzinę. Znaleźć osobę z którą mógłbym dzielić swoje dalsze życie. Musze ! Nie wiem dlaczego w mojej głowie się coś poprzestawiało. Może przez to, że nie chce umrzeć cichą śmiercią i chciałbym żeby ktoś mnie kochał. Jednak to zostawmy sobie na jutro, teraz mam ochotę iść spać. Położę się i może ten głupi pomysł i nowy tok myślenia mi przejdzie. Oby, bo nie chcę być uwiązany. Jestem jak kobieta, strasznie niezdecydowany. Ale miło się przecież w kimś zakochać, prawda?
niedziela, 26 czerwca 2011
3. A więc uważają nas za głupich? I chcą nas niemych.
- Jestem z Tobą w ciąży Tom. - powiedziała i rozpłakała się na dobre. Byłem przyzwyczajony do takich scen. Codzienność.
- Dobrze więc ile chcesz? - zadałem jej pytanie
- Czego ile? - ktoś mi powie dlaczego one są takie głupie.
- Nie zamierzasz chyba wychowywać tego dziecko, nie? Masz dopiero 16 lat. Zrujnujesz sobie całe życie, całe nasze życie. ja chciałbym z Tobą być, ale dziecko wszystko psuje.
- Na prawdę chcesz ze mną być Tom? Kocham Cię i też myślę, że aborcja to dobre rozwiązanie, będziemy jeszcze mieli czas na dzieci, nie kochanie?- mówiła to przytulając się do mnie.
- Jasne, jasne. W Hamburgu jest klinika, pójdziesz tam jutro, wszyto już jest zapłacone. Będziemy szczęśliwi. Bardzo Cię kocham. Znowu zaczęliśmy się całować i skończyło się tak jak zawsze. Ona już spała w moim łóżku, a ja nie mogłem zasnąć, więc wziąłem słuchawki i włączyłem Samy Deluxe. Nie miałem ochoty spać, choć byłem padnięty po koncercie. Po tym jak poszedłem do swojego pokoju, ona już tam czekała. Nie miałem pojęcia jak ona się tam znalazła. Zawsze znajdą jakiś sposób. Nie byłem zdziwiony informacją jaką mi przekazała. Używam prezerwatyw, ale czasami pękają. Musiałem zapalić. Ciekawe ile dziewczyn nie powiedziało mi o swojej ciąży i urodziły zdrowe dzieci. Moje najstarsze dziecko mogło mieć siedem lat. Niezły wynik jak na 22 latka. Już kiedy miałem 15 lat zaliczyłem pierwszą wpadkę i nie wiem jak potoczyły się losy tej dziewczyny, której imienia nie pamiętam. Była chyba Polką, ale nie jestem pewien. Polki są moimi ulubienicami. Niby trudne do zdobycia, ale jak powiesz kila miłych słów i obiecasz dłuższy związek to już rozkładają przed Tobą kolana.
Znowu spojrzałem na łóżko i utkwiłem wzrok w dziewczynie. Nie była ładna i jeśli myśli, że spędzę z nią resztę mojego życia jest ona w błędzie. Już mam plan jak się jej pozbyć. Oczywiście, że jej nie zabije, nie jestem aż takim potworem. Niech ona się już lepiej obudzi, zajęła mi całe łóżko. Spojrzałem na zegarek, 7.00 . Trochę nam ta zabawa zajęła. No nic o 8.30 jest umówiona do lekarza. Niech się ubierze, zawiozę ją, a po wyjściu czeka ją coś strasznego. Tak ja powiedziałem, tak zrobiłem. Kiedy weszła do pokoju, ja szybko wyciągnąłem list i dałem go recepcjonistce żeby jej to przekazała.
- Dobrze więc ile chcesz? - zadałem jej pytanie
- Czego ile? - ktoś mi powie dlaczego one są takie głupie.
- Nie zamierzasz chyba wychowywać tego dziecko, nie? Masz dopiero 16 lat. Zrujnujesz sobie całe życie, całe nasze życie. ja chciałbym z Tobą być, ale dziecko wszystko psuje.
- Na prawdę chcesz ze mną być Tom? Kocham Cię i też myślę, że aborcja to dobre rozwiązanie, będziemy jeszcze mieli czas na dzieci, nie kochanie?- mówiła to przytulając się do mnie.
- Jasne, jasne. W Hamburgu jest klinika, pójdziesz tam jutro, wszyto już jest zapłacone. Będziemy szczęśliwi. Bardzo Cię kocham. Znowu zaczęliśmy się całować i skończyło się tak jak zawsze. Ona już spała w moim łóżku, a ja nie mogłem zasnąć, więc wziąłem słuchawki i włączyłem Samy Deluxe. Nie miałem ochoty spać, choć byłem padnięty po koncercie. Po tym jak poszedłem do swojego pokoju, ona już tam czekała. Nie miałem pojęcia jak ona się tam znalazła. Zawsze znajdą jakiś sposób. Nie byłem zdziwiony informacją jaką mi przekazała. Używam prezerwatyw, ale czasami pękają. Musiałem zapalić. Ciekawe ile dziewczyn nie powiedziało mi o swojej ciąży i urodziły zdrowe dzieci. Moje najstarsze dziecko mogło mieć siedem lat. Niezły wynik jak na 22 latka. Już kiedy miałem 15 lat zaliczyłem pierwszą wpadkę i nie wiem jak potoczyły się losy tej dziewczyny, której imienia nie pamiętam. Była chyba Polką, ale nie jestem pewien. Polki są moimi ulubienicami. Niby trudne do zdobycia, ale jak powiesz kila miłych słów i obiecasz dłuższy związek to już rozkładają przed Tobą kolana.
Znowu spojrzałem na łóżko i utkwiłem wzrok w dziewczynie. Nie była ładna i jeśli myśli, że spędzę z nią resztę mojego życia jest ona w błędzie. Już mam plan jak się jej pozbyć. Oczywiście, że jej nie zabije, nie jestem aż takim potworem. Niech ona się już lepiej obudzi, zajęła mi całe łóżko. Spojrzałem na zegarek, 7.00 . Trochę nam ta zabawa zajęła. No nic o 8.30 jest umówiona do lekarza. Niech się ubierze, zawiozę ją, a po wyjściu czeka ją coś strasznego. Tak ja powiedziałem, tak zrobiłem. Kiedy weszła do pokoju, ja szybko wyciągnąłem list i dałem go recepcjonistce żeby jej to przekazała.
" Przepraszam. Ja po prostu nie byłem na to gotowy. Nie chcę się wiązać i ranić drugiej osoby. Sama rozumiesz ciągłe trasy, praca nad albumem. Nasz związek by tego nie przeżył. Bardzo Cię przepraszam.
Nie dzwoń do mnie i tak zmieniłem numer. Twoje szukanie mnie nic nie zmieni.
Bardzo Cię kocham.
Tom"
Sami rozumiecie nie mogę pozwolić na stratę fanów, a ona na pewno kupi naszą nową płytę i będzie ciągle o mnie myśleć, a ja właśnie tego chce. Lubię położyć się w łóżku i myśleć o milionach kobiet, które myśląc o mnie zasypiają i mają sny ze mą w roli głównej, podniecające. Gdybym miał mówić jej prawdę, a nie kłamać to list brzmiałby mniej więcej tak:
"Nic nas nie łączyło to był tylko seks. Nie bylibyśmy ze sobą. Okłamywałem Cię. Jesteś zwykłą suką, którą pieprzyłem, a nasze " dziecko" nie znaczyło dla mnie nic, tak jak Ty.
Pieprz się.
Tom"
Nie oszukujmy się. Nie zostawiłbym nawet listu.
sobota, 25 czerwca 2011
2. Love, am I watching you swim, Or just seeing you drown?
Moje pierwsze kłamstwo, było dosyć niewinne. Powiedziałem mojej mamie, że to nie ja ukradłem słodycze ze słoika tylko mój głupi brat bliźniak. Niby głupie kłamstwo, ale kiedy zobaczyłem, że mama mi uwierzyła, a Bill dostał karę to jest lepsze od mówienia prawdy. On siedział cały tydzień w domu, a ja bawiłem się na dworze.
Miałem wtedy może 4, albo 5 lat i od tej pory ciągle kłamie, nie żeby było mi z tym źle.
Nawet Bill, myśli, że ciągle mówię prawdę, ale ja was proszę. Widzieliście kiedyś go ? No więc właśnie, a ja umiem mu powiedzieć, że świetnie wygląda, albo, że znalazł by sobie dziewczynę gdyby nie był sławny. Jednak trzeba czasami skłamać w wdać się w łaski milionów fanów, oraz moich pracodawców.
Z jedną rzeczą nigdy nie skłamałem, wierzę tylko w miłość na jedną noc. To jedyna prawda, która wyszła z moich ust. Może nie za miła, ale zawsze coś. Możecie sobie teraz pomyśleć, że jestem po prostu tchórzem, który boi się mówić prawdę. Nie macie racji. Ja po prostu dążę do celu, mam wszystko wcześniej zaplanowane, każde kłamstwo, które wyszło z tych pięknych ust, było zaplanowane. Nie działam pochopnie, bo wiem, że to byłby wielki błąd. Oczywiście może trochę przesadziłem, kilka kłamstw wypowiedziałem pochopnie i wtedy zobaczyłem, że one też są dobre, może nie aż tak, ale ludzie w nie wierzą.
Wielu ludzi ma potem wyrzuty sumienia, ale ja traktuje to jak rozrywkę. Widzieć jak ludzie słuchają się każdego twojego słowa, a potem jeszcze je powtarzają. Piękne uczucie.
Miałem jeszcze kiedyś " przyjaciela ", przespał się z moją "dziewczyną", nie miałem mu tego za złe, ta niby moja dziewczyna za specjalnie mnie nie obchodziła, ale nadszarpnął trochę moją dumę. Tym, że ona się zgodziła. Przecież to ja - Tom Kaulitz, nikt nie może mnie zdradzać. Musiałem im pokazać.
W rozsiewaniu plotek, też jestem mistrzem.
Plotki to po prostu kłamstwo, ale na większą skalę i dotyczące jakiś konkretnych osób.
Nie trudno było znaleźć największych plotkarzy w szkole i powiedzieć im, że x ( moja dziewczyna) i y ( mój przyjaciel) mieli ze sobą dziecko, a x poddała się aborcji. Poszło w świat. Tydzień później wszyscy już wiedzieli, całe miasto. Aborcja to według wszystkich było coś strasznego. Nikt nie uwierzył x i y kiedy mówili, że to nie prawda, że nigdy by coś takiego nie zrobili. Mnie się nie da pokonać, pokazałem to im, a oni dwa miesiące późnij wyprowadzili się. Ludzie nie byli dla nich mili, wytykano ich palcami, nie mieli nawet wstępu do kościoła, a nauczyciele nie dali im żyć. Byłem z siebie dumny, tylko ja jestem tak genialny. Ze mną się nie zadziera, tak? Było to kiedy miałem 14 lat i już kłamstwo na dużą skale. Teraz jak jestem sławny moje kłamstwa są jeszcze bardziej znane. Choć staram się w wywiadach mówić jakąś tam w miarę prawdę. I tak najczęściej mówię o tym, że ostatnio zaliczyłem kogoś. Albo na przykład to kiedy mówiłem, że wziąłem viagrę. Prawda. Może to posunięcie nie było za mądre, ale człowiek uczy się na swoich błędach. Noc jedna była wspaniała, mój najlepszy seks w życiu, ale kiedy się obudziłem już nie było za miło. Myślałem, że głowa mi zaraz wybuchnie.
Sami widzicie, że prawda którą czasami mówię nie jest za dobra. Gdybym miał coś miłego i prawdziwego powiedzieć musiałbym cały czas milczeć, a tak to przynajmniej obrażam wszystkich dookoła, a oni myślą, że ja żartuję, jasne. Sami widzicie kiedy mówię prawdę myślą , że kłamie, a jak kłamie jak najęty to biorą to za prawdę. Sytuacja bez wyjścia.
Jutro mamy koncert w Los Angeles, a po koncercie zapowiada się miła długa noc z kochanym groupies. One sprawiają, że ja się nigdy nie nudzę.
O i właśnie zobaczyłem, że więcej niż raz zdarzyło mi się powiedzieć prawdę. Bądźcie ze mnie dumni.
Miałem wtedy może 4, albo 5 lat i od tej pory ciągle kłamie, nie żeby było mi z tym źle.
Nawet Bill, myśli, że ciągle mówię prawdę, ale ja was proszę. Widzieliście kiedyś go ? No więc właśnie, a ja umiem mu powiedzieć, że świetnie wygląda, albo, że znalazł by sobie dziewczynę gdyby nie był sławny. Jednak trzeba czasami skłamać w wdać się w łaski milionów fanów, oraz moich pracodawców.
Z jedną rzeczą nigdy nie skłamałem, wierzę tylko w miłość na jedną noc. To jedyna prawda, która wyszła z moich ust. Może nie za miła, ale zawsze coś. Możecie sobie teraz pomyśleć, że jestem po prostu tchórzem, który boi się mówić prawdę. Nie macie racji. Ja po prostu dążę do celu, mam wszystko wcześniej zaplanowane, każde kłamstwo, które wyszło z tych pięknych ust, było zaplanowane. Nie działam pochopnie, bo wiem, że to byłby wielki błąd. Oczywiście może trochę przesadziłem, kilka kłamstw wypowiedziałem pochopnie i wtedy zobaczyłem, że one też są dobre, może nie aż tak, ale ludzie w nie wierzą.
Wielu ludzi ma potem wyrzuty sumienia, ale ja traktuje to jak rozrywkę. Widzieć jak ludzie słuchają się każdego twojego słowa, a potem jeszcze je powtarzają. Piękne uczucie.
Miałem jeszcze kiedyś " przyjaciela ", przespał się z moją "dziewczyną", nie miałem mu tego za złe, ta niby moja dziewczyna za specjalnie mnie nie obchodziła, ale nadszarpnął trochę moją dumę. Tym, że ona się zgodziła. Przecież to ja - Tom Kaulitz, nikt nie może mnie zdradzać. Musiałem im pokazać.
W rozsiewaniu plotek, też jestem mistrzem.
Plotki to po prostu kłamstwo, ale na większą skalę i dotyczące jakiś konkretnych osób.
Nie trudno było znaleźć największych plotkarzy w szkole i powiedzieć im, że x ( moja dziewczyna) i y ( mój przyjaciel) mieli ze sobą dziecko, a x poddała się aborcji. Poszło w świat. Tydzień później wszyscy już wiedzieli, całe miasto. Aborcja to według wszystkich było coś strasznego. Nikt nie uwierzył x i y kiedy mówili, że to nie prawda, że nigdy by coś takiego nie zrobili. Mnie się nie da pokonać, pokazałem to im, a oni dwa miesiące późnij wyprowadzili się. Ludzie nie byli dla nich mili, wytykano ich palcami, nie mieli nawet wstępu do kościoła, a nauczyciele nie dali im żyć. Byłem z siebie dumny, tylko ja jestem tak genialny. Ze mną się nie zadziera, tak? Było to kiedy miałem 14 lat i już kłamstwo na dużą skale. Teraz jak jestem sławny moje kłamstwa są jeszcze bardziej znane. Choć staram się w wywiadach mówić jakąś tam w miarę prawdę. I tak najczęściej mówię o tym, że ostatnio zaliczyłem kogoś. Albo na przykład to kiedy mówiłem, że wziąłem viagrę. Prawda. Może to posunięcie nie było za mądre, ale człowiek uczy się na swoich błędach. Noc jedna była wspaniała, mój najlepszy seks w życiu, ale kiedy się obudziłem już nie było za miło. Myślałem, że głowa mi zaraz wybuchnie.
Sami widzicie, że prawda którą czasami mówię nie jest za dobra. Gdybym miał coś miłego i prawdziwego powiedzieć musiałbym cały czas milczeć, a tak to przynajmniej obrażam wszystkich dookoła, a oni myślą, że ja żartuję, jasne. Sami widzicie kiedy mówię prawdę myślą , że kłamie, a jak kłamie jak najęty to biorą to za prawdę. Sytuacja bez wyjścia.
Jutro mamy koncert w Los Angeles, a po koncercie zapowiada się miła długa noc z kochanym groupies. One sprawiają, że ja się nigdy nie nudzę.
O i właśnie zobaczyłem, że więcej niż raz zdarzyło mi się powiedzieć prawdę. Bądźcie ze mnie dumni.
piątek, 24 czerwca 2011
1.
A teraz pomyślcie ile razy skłamaliście, weźcie pod uwagę nawet te małe nic nie znaczące kłamstewka.
Nie ma człowieka, który bu nie skłamał. Jednak kłamcy dzielą się na tych pięknych i brzydkich. Nie chodzi tu jednak wcale nie chodzi tutaj o wygląd, który jest mało istotny. Chodzi o sztukę, a kłamstwo jest właśnie sztuką, którą opanowałem do perfekcji. Moje całe życie opiera się na kłamstwie, przywykłem do niego. Jestem w tym dobry, wręcz mogę stwierdzić, że jestem mistrzem. Z tego co wiem, jestem największym kłamcą na świecie. Jednak ja należę do tych pięknych, nieskazitelnych. A czym się tacy charakteryzują? Nikt kogo okłamywałem, o tym nie wie, wierzą mi. Jestem dla nich porządnym człowiekiem, a to tylko pozory. Nie wyobrażam sobie życia bez tego. Może nie mam przyjaciół, miłości, rodziny, ale kto powiedziała, że jest ona nie zbędna. Ludzie sobie wmawiają, że trzeba mieć wyżej wymienione osoby. Ja ich nie potrzebuję. Przyjaciel ? Po co mi osoba, która myśli, że jak jesteśmy przyjaciółmi może mnie traktować jak chusteczkę i przychodzić tylko kiedy ona ma problem. Poza tym ludzie lubią mówić tylko o sobie, a twoje problemy i szczęście ich nie obchodzi. Miłość? Gówno wymyślone przez ludzi, którzy się nudzą. Rodzina ? Osoby, które są dla Ciebie obce, a łączą ich tylko więzy krwi.
Nie żebym był jakimś pesymistą, czy coś w tym rodzaju. Nie nie nie. Jestem realistą i pięknym kłamcą.
A jak macie sobie mnie wyobrażać. Znacie Toma Kaulitza ? Tak, to dobrze. Miło mi was poznać i cieszę się, że to czytacie, może wreszcie przejrzycie na oczy.
Więc tak... Jestem Tom Kaulitz, mam 22 lata, kilkanaście spłodzonych dzieciaków chodzących po tym świecie, w chuj kasy, a świat leży u moich stóp. Fajnie nie ?
Tak, w tym krótkim przemówieniu skłamałem dwa razy. Nie, nie cieszę się, że to czytacie i nie jest mi miło was poznać.
To moja historia
Oj dobra, bo robi się jak w romansach.
Nie ma człowieka, który bu nie skłamał. Jednak kłamcy dzielą się na tych pięknych i brzydkich. Nie chodzi tu jednak wcale nie chodzi tutaj o wygląd, który jest mało istotny. Chodzi o sztukę, a kłamstwo jest właśnie sztuką, którą opanowałem do perfekcji. Moje całe życie opiera się na kłamstwie, przywykłem do niego. Jestem w tym dobry, wręcz mogę stwierdzić, że jestem mistrzem. Z tego co wiem, jestem największym kłamcą na świecie. Jednak ja należę do tych pięknych, nieskazitelnych. A czym się tacy charakteryzują? Nikt kogo okłamywałem, o tym nie wie, wierzą mi. Jestem dla nich porządnym człowiekiem, a to tylko pozory. Nie wyobrażam sobie życia bez tego. Może nie mam przyjaciół, miłości, rodziny, ale kto powiedziała, że jest ona nie zbędna. Ludzie sobie wmawiają, że trzeba mieć wyżej wymienione osoby. Ja ich nie potrzebuję. Przyjaciel ? Po co mi osoba, która myśli, że jak jesteśmy przyjaciółmi może mnie traktować jak chusteczkę i przychodzić tylko kiedy ona ma problem. Poza tym ludzie lubią mówić tylko o sobie, a twoje problemy i szczęście ich nie obchodzi. Miłość? Gówno wymyślone przez ludzi, którzy się nudzą. Rodzina ? Osoby, które są dla Ciebie obce, a łączą ich tylko więzy krwi.
Nie żebym był jakimś pesymistą, czy coś w tym rodzaju. Nie nie nie. Jestem realistą i pięknym kłamcą.
A jak macie sobie mnie wyobrażać. Znacie Toma Kaulitza ? Tak, to dobrze. Miło mi was poznać i cieszę się, że to czytacie, może wreszcie przejrzycie na oczy.
Więc tak... Jestem Tom Kaulitz, mam 22 lata, kilkanaście spłodzonych dzieciaków chodzących po tym świecie, w chuj kasy, a świat leży u moich stóp. Fajnie nie ?
Tak, w tym krótkim przemówieniu skłamałem dwa razy. Nie, nie cieszę się, że to czytacie i nie jest mi miło was poznać.
Oj dobra, bo robi się jak w romansach.
 |
| fuck life |
Subskrybuj:
Posty (Atom)