Wydaje mi się, że za często pisze, ale mam dużo weny, której nie zmarnuje.
- Sława ma swoją cenę i czasami jesteśmy zmuszani do rzeczy na które byśmy się nigdy nie zgodzili. Jednak ja nie zamierzam nikogo okłamywać, chce być szczerym człowiekiem i nie będę żyć w kłamstwie. Nie chodzę z Santaną, nigdy nawet tak nie twierdziłem. Pocałunki i chodzenie za rękę nic nie znaczy. Przykro .. nie. Nie jest mi przykro. Takie życie tak ? Nawet nie wiemy kto może nas okłamywać. Najczęściej nawet jeśli ktoś kłamie to bierzemy go za szczerą osobę. Chciałem również powiedzieć parę słów naszym " szefom " . Pieprzcie się. Dziękuję tylko tyle chciałem powiedzieć. - Byłem z siebie bardzo zadowolony. Rozejrzałem się dookoła. Gustav, Georg patrzyli się na mnie z otwartymi buziami, inni ludzie również. Tylko Bill miał lekki uśmiech, był chyba ze mnie dumny? W końcu prezenterka się obudziła i podziękowała nam za szczery wywiad. Przepełniony dumą poszedłem do garderoby gdzie tak jak się spodziewałem czekał na mnie Jost. Szczerze? Myślałem, że mnie zabije. Krzyczał na mnie, dziwnie gestykulując. A ja ? Ja zacząłem się śmiać. On tylko popatrzał się na mnie jak na wariata. Nie moja wina, że przypominał mi Hitlera, a przez mój dobry humor wszystko było dla mnie śmieszne. Wysłuchałem go do końca i tak wiedziałem, że nie ma on mnie jak zwolnić, a na krzykach się skończy.
- Powiedziałem Ci, że tego pożałujecie, tak? Teraz będziesz wiedział, że mnie się traktuje poważnie i nie jestem żadnym towarem jak dziwka spod latarni. Znajdę sobie sam dziewczynę, ale nie będzie ona na pokaz. Nie będę okłamywał swoich fanów. Mam to gdzieś, że się wam to nie podoba.
- Ja chce wam pomóc! Beze mnie byście byli nikim! Ty skończyłbyś w więzieniu, a twój brat jako męska dziwka. - Oj nie. Mnie może obrażać, ale od Billa mi z daleka. Po prostu się na niego rzuciłem. Na szczęście dla niego do pokoju właśnie wszedł Georg i Bill, jakoś dali radę sobie mnie od niego odciągnąć.
- Pojebało Cię Kaulitz! Najpierw taką szopkę urządzasz podczas wywiadu, a teraz kurwa bijesz naszego menadżera! - Wszyscy zdziwieniu spojrzeliśmy w stronę Gustava, stojącego przy drzwiach . Pierwszy raz z jego ust usłyszałem takie słowa i to jeszcze wypowiedziane z takimi emocjami. Spojrzałem na swoje ręce, tak jak to robią zazwyczaj w filmach, całe drżały. A było już tak dobrze. Wybiegłem stamtąd. Nie widziałem innego wyjścia. Nawet nie przeprosiłem, ale nie żałowałem tego co zrobiłem. Nikt nie ma prawa obrażać mojego brata bliźniaka. Chciałem jednak jak najszybciej dojechać do domu i zamknąć się w swoim pokoju, jak małe dziecko któremu stała się krzywda i jest teraz obrażone na cały świat. Ja tak się czułem.
Próbuje być dobrym człowiekiem, nie kłamie, dzisiaj jeszcze nie spaliłem żadnego papierosa, a świat mi się tak odwdzięcza. Boże jeśli istniejesz możesz mi ssać, bo nie dopracowałeś coś tego świata. Na lepszych ludzi wychodzą kłamcy i wszyscy którzy idą na łatwiznę, oraz o nic w życiu nie walczą. A taki Tom Kaulitz to ma przesrane. Może nie trzeba się było zmieniać. Cicho! Wypaliłem już pół paczki papierosów, byłem wściekły.
Może nie przypuszczałem, że życie jest takie trudne. Jestem głupcem. Pomyślałem, że kiedy będę szczery to wszystko się poukłada. Jednak przecież brałem pod uwagę to, że ludzie mogą przestać mnie lubić. Nie wiedziałem, że to tak boli.
- Tom mogę wejść? - usłyszałem głos mojego brata.
- Pewnie. - usiadł koło mnie niepewnie na łóżku i zaczął od razu mówić
- Tom, mówienie prawdy jest dobre, ale musisz zrozumieć, że nie każdy jest gotowy na szczerość. Nie możesz od razu jechać z grubej rury. Jest Ci ciężko, widzę to. Więc może daj sobie z tym spokój. Nie chodzi mi o to, żebyś znowu zaczął kłamać, ale może ... bądź przy tym milszy.- prawił mi kazanie jak matka.
- Nie, Bill. Nie. Tak się nie da. Postawiłem sobie cel w życiu, tak? Nie mogę przestać. Muszę sobie coś udowodnić. Nie chce być jednym z tych ludzi, którzy są zwykłymi pionkami. Muszę pokazać, że jestem więcej wart niż oni.
- To nie jest takie proste jak widzisz. Jednak... Tom, ja po prostu nie chce żebyś został sam na tym świecie. Zbyt bardzo Cię kocham i nie chce patrzeć jak cierpisz, a o co tak w ogóle poszło? - co miałem mu powiedzieć, że Jost Go nazwał męską dziwką. Może lepiej mu tego nie mówić. Dla jego dobra. Może ma rację i trzeba czasami się ugryźć w język.
- Powiedział, że gdybyśmy nie byli sławni skończyłbyś jako męska dziwka. Bill ja też Cię kocham dlatego nie pozwolę żeby ktoś Cię obrażał.
- W swoim życiu nasłuchałem się już dużo krytyki. Połowa ludzi mnie kocha, a inni nienawidzą. Przyzwyczaiłem się.
- Nie prawda! Myślisz, że nie słyszę jak płaczesz po nocach kiedy gdzieś przeczytamy o Tobie coś nie miłego, wręcz brutalnego. Jestem twoim bratem bliźniakiem i czuje Twój ból. Jestem starszy o te 10 minut i to ja będę o nas walczył.
- To jest życie. Idę już spać. Dobranoc.
- Jak to spać? Jest wcześnie. - zdziwiło mnie to. Bill nigdy nie lubił wcześnie chodzić spać.
- Dzisiejszy dzień był dosyć dziwny, nie sądzisz. Muszę to wszystko przespać.
- Dobranoc. - powiedziałem, a Billa już nie było. Za to ja nie mogłem spać. Tysiące myśli przebiegało mi przez głowę. Z jednej strony chce być dobrym człowiekiem, ale... Wstałem i przypomniałem sobie tekst piosenki :
Narodziłem się z łona toksycznego człowieka. Pokonany, załamany i wygnany z ziemi, ale powstałem ponad to, wysoko ponad to i zobaczyłem.Wisiałem na drzewie stworzonym z języków słabych, ich barków, kości kłamców i złodziei.Wzniosłem się ponad, wysoko ponad i zobaczyłem.Módl się do swego boga, otwórz swoje serce. Cokolwiek byś robił, nie bój się ciemności. Zasłoń swe oczy, diabeł w nich tkwi.Jedna noc łowcy. Pewnego dnia dostanę swoją zemstę. Jedna noc, by zapamiętać. Pewnego dnia to wszystko się po prostu skończy.Je t'enculerai comme le diable.*
Nie dam się nikomu pokonać, zobaczycie teraz wszyscy, że są jeszcze na tym świecie silni ludzie, którzy się nie boją. Zmotywowała mnie ta piosenka do działania.
Czas wszystkim pokazać, już nie tylko sobie.
___________________________________________________
* Je t'enculerai comme le diable - Będę pieprzyć cię jak diabeł . Kawałek tekstu, którą nagle przypomniał sobie Tom to " Night of the hunter " 30stm. Ostatnio ta piosenka się ze mną nie rozstaje.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz