1.

A teraz pomyślcie ile razy skłamaliście, weźcie pod uwagę nawet te małe nic nie znaczące kłamstewka.
Nie ma człowieka, który bu nie skłamał. Jednak kłamcy dzielą się na tych pięknych i brzydkich. Nie chodzi tu jednak wcale nie chodzi tutaj o wygląd, który jest mało istotny. Chodzi o sztukę, a kłamstwo jest właśnie sztuką, którą opanowałem do perfekcji. Moje całe życie opiera się na kłamstwie, przywykłem do niego. Jestem w tym dobry, wręcz mogę stwierdzić, że jestem mistrzem. Z tego co wiem, jestem największym kłamcą na świecie. Jednak ja należę do tych pięknych, nieskazitelnych. A czym się tacy charakteryzują? Nikt kogo okłamywałem, o tym nie wie, wierzą mi. Jestem dla nich porządnym człowiekiem, a to tylko pozory. Nie wyobrażam sobie życia bez tego. Może nie mam przyjaciół, miłości, rodziny, ale kto powiedziała, że jest ona nie zbędna. Ludzie sobie wmawiają, że trzeba mieć wyżej wymienione osoby. Ja ich nie potrzebuję. Przyjaciel ? Po co mi osoba, która myśli, że jak jesteśmy przyjaciółmi może mnie traktować jak chusteczkę i przychodzić tylko kiedy ona ma problem. Poza tym ludzie lubią mówić tylko o sobie, a twoje problemy i szczęście ich nie obchodzi. Miłość? Gówno wymyślone przez ludzi, którzy się nudzą. Rodzina ? Osoby, które są dla Ciebie obce, a łączą ich tylko więzy krwi.
Nie żebym był jakimś pesymistą, czy coś w tym rodzaju. Nie nie nie. Jestem realistą i pięknym kłamcą.
A jak macie sobie mnie wyobrażać. Znacie Toma Kaulitza ? Tak, to dobrze. Miło mi was poznać i cieszę się, że to czytacie, może wreszcie przejrzycie na oczy.
Więc tak... Jestem Tom Kaulitz, mam 22 lata, kilkanaście spłodzonych dzieciaków chodzących po tym świecie, w chuj kasy, a świat leży u moich stóp. Fajnie nie ?
Tak, w tym krótkim przemówieniu skłamałem dwa razy. Nie, nie cieszę się, że to czytacie i nie jest mi miło was poznać.
To moja historia 
Oj dobra, bo robi się jak w romansach.

fuck life